''Anders''

Op woensdag 11 oktober, Coming Out Day, ging deze bijzondere film in Emmen in première. “Anders” vertelt het verhaal over een jonge Drentse transgender, zijn gevoelens, de uitdagingen, de moeizame weg naar acceptatie en jezelf durven te zijn. Een indrukwekkende film die de 400 bezoekers zo raakte dat het een lange tijd stil bleef in de zaal.

“Anders” is mede met de ondersteuning van Provincie Drenthe tot stand gekomen. GroenLinks statenlid Henk Nijmeijer is initiatiefnemer van de motie die provincie Drenthe tot Regenboogprovincie heeft gemaakt. Deze film is een van de acties die Drenthe neemt om de acceptatie en gelijke behandeling LHBTI-inwoners te verbeteren. “Anders” zal ook vertoond worden op de scholen in Drenthe om zo de sociale acceptatie te vergroten en de jeugd aan te moedigen het gesprek hierover aan te gaan.

“Het is, helaas, nog steeds niet “normaal” om een LHBTI’er te zijn en het vergt ongelofelijk veel moed, kracht en liefde van de mensen om je heen om je Coming Out te doen! Het is niet alleen moeilijk voor de persoon zelf maar ook voor hun ouders, broers, zussen en vrienden. “Anders” laat dit haarscherp zien”. Henk Nijmeijer is blij met de nu 44 officiële Regenbooggemeenten en 4 Regenboogprovincies. Het is nog lang niet genoeg! Alle gemeenten en alle provincies worden opgeroepen aan zich aan te sluiten.

De fractie van GroenLinks Hardenberg dient op dinsdag 17 oktober een motie in om gemeente Hardenberg tot Regenbooggemeente te laten verklaren. “Als je een inclusieve samenleving voorstaat, waarin iedereen gelijke kansen en rechten heeft, dan hoor je een Regenbooggemeente te zijn.”

Zolang homo nog steeds een scheldwoord is, tolerantie niet hetzelfde is als acceptatie en er landen zijn waar LHBTI’ers worden vervolgd en ter dood veroordeeld kunnen worden is er nog veel te doen. Het feit dat deze inwoners van Nederland benoemd worden in de grondwet, Artikel 1 geeft op geen enkele manier garantie dat zij niet worden gediscrimineerd, mishandeld, geïntimideerd of uitgesloten. Hun strijd om te mogen zijn wie ze zijn is er niet voor niets, zij worden nog steeds onvoldoende geaccepteerd en gezien als normaal.