Zorg en welzijn

De gemeente luistert naar wat mensen écht nodig hebben om zelfstandig in de samenleving te functioneren. Iedereen doet ertoe.

Wat wil GroenLinks:

Mensen met een beperking, een chronisch of een psychosociaal probleem ontvangen die zorg (ondersteuning) die passend is om aan de samenleving te kunnen blijven meedoen of thuis te kunnen blijven wonen - zorg heeft een doel!

Bij aanvragen voor zorg wordt altijd en liefst binnen enkele werkdagen een huisbezoek gebracht. Samen met de aanvrager wordt bekeken welke ondersteuning nodig is, gebaseerd op wat iemand zelf niet meer kan, wat de omgeving (familie, vrienden, buurt) eventueel met hulp kan bijdragen en welke professionele hulp zo nodig moet worden ingeschakeld. De gemeente heeft hierbij een ‘compensatieplicht’.

De benadering van de gemeente is oplossingsgericht en niet zorggericht. Standaardoplossingen bestaan niet meer en er wordt niet automatisch doorverwezen naar verdere specialisatie. Centraal staat: mensen doen zelf wat ze zelf kunnen. Het gaat om het bevorderen van zelfredzaamheid - en als het systeem meewerkt, kunnen mensen heel veel zelf. Maar voor mensen die het niet zelf kunnen, wordt het geregeld: samenredzaamheid. We laten mensen niet aan hun lot over!

We gaan uit van het principe 1 huishouden, 1 plan, 1 hulpverlener, 1 budget.

Met de inwoner en de mantelzorger(s) wordt een plan opgesteld waarin vooral aandacht is voor wat we willen bereiken. Zo vaak als nodig vindt bijstelling plaats van de manier waarop het gewenste doel bereikt kan worden, zonder dat ingewikkelde bureaucratische processen doorlopen moeten worden. 

Wij stellen vertrouwen in de professional die vanuit een huishouden als beste weet wat er aan de hand is en wat nodig is om mensen zo goed mogelijk te laten meedoen in de Hardenbergse samenleving

GroenLinks kiest voor eigen regie van de cliënt.

Dit betekent optimale keuzevrijheid binnen zekere financiële grenzen. Een persoonsvolgend budget kan daarbij helpen. Maar ook krijgen cliënten de mogelijkheid via een sollicitatie de eigen hulpverlener te kiezen.

Een rechtvaardige, (financiële) eigen bijdrage.

Een eigen bijdrage maakt de inwoners bewust van de waarde van de zorg en van de kosten.

De gemeente vraagt, waar wettelijk toegestaan, een passende, inkomensafhankelijke financiële eigen bijdrage voor (individuele) zorg en voor het aanpassen van een woning.

Een eigen bijdrage hoeft niet altijd een financiële te zijn, maar kan ook in natura geleverd worden. Wij gaan uit van de eigen kracht van mensen: “Waar ben jij goed in en kun je ons daarin helpen?” Dit is voor GroenLinks altijd een open vraag, niet iets wat is af te dwingen. Wel willen we mensen prikkelen, uitdagen en stimuleren, zodat inwoners zelf willen participeren en bijdragen aan onze gemeente.

Iedereen met een rolstoel of rollator kan in de gemeente overal goed komen. 

Hardenberg wordt “rolstoelproof”; gemeentelijke gebouwen, trottoirs, winkels en overige voorzieningen dienen fysiek toegankelijk en bereikbaar te zijn. Dit geldt ook voor evenementen.

Er zijn goede individuele vervoersmogelijkheden; toegankelijk openbaar vervoer en OV-taxivervoer dat op tijd is en de klant adequaat bejegent.

De door het kabinet afgeschafte maatschappelijke stages (MAS) worden in Hardenberg voortgezet. 

Deze stages blijken een bron van nieuwe vrijwilligers, de betrokken burgers van de toekomst, te zijn! Jongeren worden zelf gevraagd naar de vorm en inhoud van de maatschappelijke stage.

GroenLinks stimuleert in de gemeente manieren voor mensen om elkaar te helpen en te ontmoeten. Bijvoorbeeld via ‘ontmoetingsplekken’ en andere buurtvoorzieningen. De gemeente stimuleert het betrekken en het doorverwijzen naar vrijwilligers. Samenwerking tussen ondernemers, zorg- en welzijnsinstellingen en vrijwilligerswerk wordt gestimuleerd. Dit bevordert de samenredzaamheid.

Bewoners en cliëntenorganisaties worden actief betrokken bij het ontwikkelen en uitvoeren van het beleid rond zorg, welzijn en wonen: we zetten ze aan het stuur, geven ze meer de regie.

We vragen dat mensen zich inzetten - stimuleren burgerparticipatie: burgers worden als zorgvragers, als vrijwilligers, als buurtbewoners of vanuit cliëntenorganisaties actief betrokken bij het ontwikkelen en uitvoeren van het welzijns- en zorgbeleid.

Ouderen kunnen gestimuleerd worden om nog een actievere rol in de samenleving te vervullen. Nieuwe zorg en welzijnsconcepten kunnen dit ondersteunen.

Waar gewerkt wordt met adviesraden zijn deze divers samengesteld (man/vrouw, oud/jong, homo/hetero, autochtoon/allochtoon).

Zo zorgen we ervoor dat niet iedereen over één kam wordt geschoren en rekening wordt gehouden met specifieke vragen.